Mijn hele leven ben ik al een hele beste eter en fijnproever geweest.En mag daarom dan ook héél graag koken.Maar kijk nooit naar kookprogramma's op de tv, omdat het mij veel te massaal en prestatie gericht is. Omdat ik alleen woon, is het maken van stampotten niet zo'n optie. Want stamppot kook je in grote hoeveelheden, ja toch?
Daarom kook ik deze af en toe voor anderen, waarvan ik denk dat ze het nodig hebben. Ik doe het graag, het is voor mij wat afleiding- en anderen verheugen zich dan in mijn kookkunst - en kan ik gelijk met de (stam)pot mee eten. haha.Maar ik mag ook graag wat buitenlandse recepten uitproberen.
Helaas gaat sinds een paar weken mijn eetlust ineens hard achteruit. Dat is geen gunstig teken.Ik heb me er al die jaren eigenlijk over verbaasd dat het eten zo goed ging, nadat 2/3e gedeelte van mijn maag was weggehaald i.v.m. de kanker.En dat ik het allemaal zo goed kon verdragen.
Ik blijf wel eten koken voor anderen omdat ik dat graag doe. En ik blijf me er ook toe zetten om goed te blijven eten, (zij het met tegenzin)omdat anders mijn lichaam verzwakt, en dat heeft dan ook zijn weerslag op mijn mentale welzijn. En dan te bedenken dat ik mijn hele leven een gevecht moest leveren tegen de kilootjes.
En ondanks dat het nog steeds (redelijk) goed gaat, bemerk ik ook dat in mijn doen en laten de lusteloosheid toeslaat.En dat ik me ook daarin steeds moet aanpakken. Maar vanwege mijn enorme vechtlust geef ik daar maar niet al te vaak aan toe. Want opgeven is nog steeds geen optie!!!!!!
Lezen en verschillende soorten puzzels oplossen doe ik gelukkig nog wel graag. Ik verzin altijd wel wat om de dagen door te komen.
Gisteren nog een bezoekje afgelegd bij dierbare vrienden, waar ik ook lekkere hutspot voor had gekookt. Ze kunnen wel wat hulp gebruiken, omdat de man ongeneeslijk ziek is.Hij heeft kanker-zijn aorta staat op knappen, en zijn nieren werken nog maar voor 12%. Het is verschrikkelijk om machteloos aan te moeten zien dat een kankergezwel uit zijn neus aan het groeien is.(erg naar om te zien) De jeuk is voor hem vaak ondragelijk, en artsen kunnen niets meer voor hem doen om dit te verlichten, gezien zijn lichamelijke conditie. Soms gaat het tijdens zijn slaap heftig bloeden, omdat hij zich dan ongemerkt ergens tegen aan stoot.Te verschrikkelijk voor woorden.
Met een verdrietig gevoel reed ik naar huis.
En als ik dan later een telefoontje krijg dat hij de hutspot zo lekker vond, dan word ik daar toch wel weer een beetje (blij) van. Naar elkaar omzien is voor mij het grootste gebod op aarde. Mensen die alleen maar met zichzelf bezig zijn, zijn in elk opzicht erg arm.
Laten we daarom wat meer naar elkaar omzien, in de omgeving waar we zijn geplaatst. Ik vind het verschrikkelijk dat sommige mensen in deze tijd ineens weer massaal omzien naar eenzame en dakloze mensen, terwijl ze dat gewoonlijk niet doen.Het hele jaar door zijn er toch eenzame en dakloze mensen? Gelukkig zijn er ook fijne groepen mensen die daar wel het hele jaar door naar omkijken. En vergeet ook de mantelzorgers en zij die in de zorg of ziekenhuizen werken niet.Ze verdienen in mijn ogen dan ook allemaal een gouden lintje!
Over de franje rondom deze tijd en het kerstgebeuren gaat mijn volgende blog.
woensdag 30 november 2016
donderdag 24 november 2016
Uitgestelde verjaardag.....
Het blijft nog steeds (goed) gaan. Omdat ik mijn verjaardag niet kon vieren omdat ik te ziek was, ga ik dat alsnog doen. Wel in etappes, want teveel drukte kan ik niet aan. Morgenvroeg komt vriendin Susan op de.koffie. In het weekend komt Joke. Daarna opstellen in rijen van vijf graag.haha. Afgelopen week kwam vriendin Riet al een leuk cadeautje brengen in de vorm van een zelfgebreide stola.(opbrengst gaat naar Kika) Heerlijk warm, om die om mijn schouders te doen als ik in bed lig te lezen.Andere vriendin. Joke 2,kwam ook al langs met een boek.Van buurvrouw Fennie kreeg ik een prachtige plant, waar ik even de naam niet van weet.Tel daar de grote lading post bij op, dan voel ik me een bevoorrecht mens, met zoveel warme contacten.
Heerlijk, om dit allemaal weer mee te mogen maken. En wat zijn vrienden belangrijk in momenten van pijn en lijden. Maar ook in momenten van blijdschap en voorspoed. Echte vrienden leer je pas kennen in zware periodes. Degene die afvallen, blijken geen échte vrienden te zijn. Gelukkig ben ik mijn hele leven gezegend geweest met een groot aantal daarvan en ze zijn me dan ook zéér dierbaar.
Ik steek veel tijd en energie in vriendschappen. Als blijkt dat het alleen van mijn kant moet komen, laat ik het contact langzaam verwateren.Als (vermeende) vrienden zomaar wegblijven, zonder een gesprek aan te gaan, vind ik dat erg verdrietig, want openheid en eerlijkheid vind ik erg belangrijk. Eerder zou ik zelf een gesprek met die persoon aangaan, maar daar ben ik van afgestapt, omdat ik daar geen energie meer in wil steken, ook al had ik graag de reden van het verbroken contact graag geweten.Want iedereen weet zo langzamerhand wel dat ik altijd open sta voor elke vorm van kritiek.
Toon Hermans vertaalt het zo mooi:
Vriend....
je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen
'k heb een vriend
Heerlijk, om dit allemaal weer mee te mogen maken. En wat zijn vrienden belangrijk in momenten van pijn en lijden. Maar ook in momenten van blijdschap en voorspoed. Echte vrienden leer je pas kennen in zware periodes. Degene die afvallen, blijken geen échte vrienden te zijn. Gelukkig ben ik mijn hele leven gezegend geweest met een groot aantal daarvan en ze zijn me dan ook zéér dierbaar.
Ik steek veel tijd en energie in vriendschappen. Als blijkt dat het alleen van mijn kant moet komen, laat ik het contact langzaam verwateren.Als (vermeende) vrienden zomaar wegblijven, zonder een gesprek aan te gaan, vind ik dat erg verdrietig, want openheid en eerlijkheid vind ik erg belangrijk. Eerder zou ik zelf een gesprek met die persoon aangaan, maar daar ben ik van afgestapt, omdat ik daar geen energie meer in wil steken, ook al had ik graag de reden van het verbroken contact graag geweten.Want iedereen weet zo langzamerhand wel dat ik altijd open sta voor elke vorm van kritiek.
Toon Hermans vertaalt het zo mooi:
Vriend....
je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen
'k heb een vriend
zaterdag 19 november 2016
Gods stem verstaan.....
Ik was nog maar een kind toen ik al met God aan het praten was, ondanks dat ik in een ongelovig gezin werd grootgebracht. Af en toe sprak God ook terug. En dat is mijn hele leven verder zo gebleven.
Voor mij is het heel (normaal) dat God tegen me spreekt in de vorm van Zijn woord- Zijn Geest - omstandigheden, gevoel en verstand.Al is dat wel een weg geweest van goed luisteren en stil zijn.Een echt leerproces dus. Maar zo gauw God spreekt, herken ik Zijn stem uit duizenden, en bemerk al heel gauw of het mijn eigen gedachten zijn, of dat het Zijn stem is.En voor mij het duidelijke bewijs dat God écht bestaat!
Sommige mensen vinden dat maar heel raar en zweverig.Maar dat is het zéker niet, want ik ben een vrij nuchter mens.
(het rare is dat vele mensen wel geloven en kijken naar al die afschuwelijke,waarzeggende en misleidende programma's op de tv. Waar ze handen vol geld aan uitgeven, terwijl ze bedonderd worden waar zij bij staan, of liever gezegd, zitten)
In 2009 sprak God heel duidelijk de woorden: "Je zult binnenkort nog niet overlijden, want ik wil je nog voor vele mensen tot een zegen stellen." Deze woorden kwamen vlak nadat ik uitbehandeld was voor kanker. Ik dacht eerst dat dat het mijn eigen gedachten waren, want ik wilde natuurlijk graag leven!( te lezen in mijn boekje: Leven met God en mét kanker, (2010) Tot drie keer toe heb ik om een bevestiging gevraagd en kreeg deze ook. Daarna is alles precies zo uitgekomen zoals God het gezegd heeft. (te lezen in mijn boekje: Gods droom komt uit.(2015)
Later werd het ook nog een paar keer bevestigd door woorden uit de Psalmen 118: 17 en 18, waar staat: Ik zal niet sterven, maar leven en ik zal de daden des Heren vertellen. De Heer heeft mij zwaar gekastijd,(beproefd) maar aan de dood heeft Hij mij niet overgegeven.
Psalm 9:15 : Gij, die mij opheft uit de poorten des doods, opdat ik verhale al Uw roemrijke daden.
Psalm 16:10: Want Gij hebt mijn ziel niet prijsgegeven aan het dodenrijk, nog laat Gij uw gunstgenoot de groeve zien.
Psalm 30: 4: Here, Gij deed mij opkomen uit het dodenrijk. Gij hebt mij leven gegeven, zodat ik niet in de groeve nederdaalde.
Alhoewel deze losse zinnen misschien niet helemaal in de juiste context staan, hebben ze me toch erg bemoedigd.
Afgelopen donderdagmorgen sprak God opnieuw.
Ik lag de hele week al doodziek in bed, en dacht werkelijk dat dit het begin van het einde zou zijn.(voor de zoveelste keer in de afgelopen jaren) En ik had daar vrede mee, ook al wordt mijn geloof daardoor wel voortdurend op de proef gesteld.Ik leef graag, maar af en toe kan het lijden zo zwaar zijn, dat ik ernaar verlang om naar Het Vaderhuis te gaan.De plaats waar ik God zal ontmoeten,die ik heb leren kennen door Zijn Zoon Jezus Christus, maar ook de plaats waar al mijn lijden dan voorbij zal zijn.
Ik wilde graag opstaan, maar dat lukte niet. Ineens sprak God: "Ga je bed uit en zalf je met olie", (beschreven in Jacobus 5: 14-15) (later moest ik denken aan het gedeelte uit de Bijbel, waarin Jezus tegen een zieke man zegt: "sta op en wandel," (Math: 9:5) Heel af en toe zalf ik mijzelf met olie, (uit Israël) maar alleen als God het zegt. Omdat ik geen lid meer ben van een kerk kan ik dus geen oudsten roepen, zoals de Bijbel dat voorschrijft. Maar schijnbaar kan het zo ook, want er gebeuren altijd geweldige dingen na die tijd.
Ik strompelde uit bed,omdat ik God wilde gehoorzamen, ook al stond ik te trillen op mijn benen van zwakte.Ik heb eerst het gedeelte uit Jacobus 5 gelezen, mijn zonden beleden, en mij daarna gezalfd met olie in de naam van de Vader-Zoon en de Heilige Geest.(soms vier ik daarbij ook nog wel eens het avondmaal in de vorm van brood en wijn, maar dat deed ik deze keer niet)
Terstond vertrok zich het wonder. God genas mij niet van mijn kanker, maar ik voelde de kracht en liefde van Zijn aanwezigheid op een wonderbare wijze.En kon ik (alles) weer doen wat ik normaal deed. Wat een ONVOORSTELBARE GENADE! Ik kon God alleen maar danken en moest huilen van dankbaarheid! Ik ben zeker niet genezen van mijn kanker, alhoewel ik geloof in de genezende kracht van het gebed.Vele klachten zijn gebleven, maar ik ben er zo langzamerhand wel van overtuigd geraakt dat God mijn ziekte gebruikt om te mogen getuigen van Hem!
Want regelmatig heb ik wel eens de vraag gesteld: "Ja, maar God, als U mij nou gezond maakt, dan kan ik toch nog veel meer voor U doen?" Dan kreeg ik steeds als antwoord: LAAT MIJN GENADE JOUW GENOEG ZIJN. Dat is Zijn uitspraak en daar moet ik het mee doen. (om het met de wereldse termen van de rijdende rechter te zeggen)
En wat (kerk)mensen, predikanten of theologen hier van vinden of denken, raakt me niet zo.Ik moet God meer gehoorzamen dan de mensen.Dit is gewoon niet uit te leggen, want ik begrijp het soms zelf ook allemaal niet, laat staan een ander. Wat wel uit te leggen valt is dit: Ik wil alleen maar God volgen en Hem gehoorzamen.Ik hoef geen antwoord op mijn waarom vragen, want die geeft Hij meestal niet.Gewoon op Hem blijven vertrouwen is voor mij het antwoord, ook al is en blijft dat soms erg zwaar.
Hoe het verder gaat weet ik niet, maar daar maak ik me ook niet zo druk over. Ik leef per dag en zie morgen wel weer! Carpe Diem! (deze woorden stonden op een prachtige sleutelhanger, die me werd toegestuurd op mijn verjaardag)Ik heb zelfs alweer even in mijn autootje rond kunnen tuffen......Onvoorstelbaar, want daar zag het zeker niet naar uit.
In zware tijden is het fijn dat mensen er voor me willen zijn. Drie dierbare vriendinnen deden de afgelopen week mijn boodschappen, want niemand kon vermoeden dat ik daar later zelf weer toe in staat zou zijn. (dankjewel dames!)
Maak u dan niet bezorgd tegen de dag van morgen, want de dag van morgen zal zijn eigen zorgen hebben.
Matteüs 6 vers 34.
Voor mij is het heel (normaal) dat God tegen me spreekt in de vorm van Zijn woord- Zijn Geest - omstandigheden, gevoel en verstand.Al is dat wel een weg geweest van goed luisteren en stil zijn.Een echt leerproces dus. Maar zo gauw God spreekt, herken ik Zijn stem uit duizenden, en bemerk al heel gauw of het mijn eigen gedachten zijn, of dat het Zijn stem is.En voor mij het duidelijke bewijs dat God écht bestaat!
Sommige mensen vinden dat maar heel raar en zweverig.Maar dat is het zéker niet, want ik ben een vrij nuchter mens.
(het rare is dat vele mensen wel geloven en kijken naar al die afschuwelijke,waarzeggende en misleidende programma's op de tv. Waar ze handen vol geld aan uitgeven, terwijl ze bedonderd worden waar zij bij staan, of liever gezegd, zitten)
In 2009 sprak God heel duidelijk de woorden: "Je zult binnenkort nog niet overlijden, want ik wil je nog voor vele mensen tot een zegen stellen." Deze woorden kwamen vlak nadat ik uitbehandeld was voor kanker. Ik dacht eerst dat dat het mijn eigen gedachten waren, want ik wilde natuurlijk graag leven!( te lezen in mijn boekje: Leven met God en mét kanker, (2010) Tot drie keer toe heb ik om een bevestiging gevraagd en kreeg deze ook. Daarna is alles precies zo uitgekomen zoals God het gezegd heeft. (te lezen in mijn boekje: Gods droom komt uit.(2015)
Later werd het ook nog een paar keer bevestigd door woorden uit de Psalmen 118: 17 en 18, waar staat: Ik zal niet sterven, maar leven en ik zal de daden des Heren vertellen. De Heer heeft mij zwaar gekastijd,(beproefd) maar aan de dood heeft Hij mij niet overgegeven.
Psalm 9:15 : Gij, die mij opheft uit de poorten des doods, opdat ik verhale al Uw roemrijke daden.
Psalm 16:10: Want Gij hebt mijn ziel niet prijsgegeven aan het dodenrijk, nog laat Gij uw gunstgenoot de groeve zien.
Psalm 30: 4: Here, Gij deed mij opkomen uit het dodenrijk. Gij hebt mij leven gegeven, zodat ik niet in de groeve nederdaalde.
Alhoewel deze losse zinnen misschien niet helemaal in de juiste context staan, hebben ze me toch erg bemoedigd.
Afgelopen donderdagmorgen sprak God opnieuw.
Ik lag de hele week al doodziek in bed, en dacht werkelijk dat dit het begin van het einde zou zijn.(voor de zoveelste keer in de afgelopen jaren) En ik had daar vrede mee, ook al wordt mijn geloof daardoor wel voortdurend op de proef gesteld.Ik leef graag, maar af en toe kan het lijden zo zwaar zijn, dat ik ernaar verlang om naar Het Vaderhuis te gaan.De plaats waar ik God zal ontmoeten,die ik heb leren kennen door Zijn Zoon Jezus Christus, maar ook de plaats waar al mijn lijden dan voorbij zal zijn.
Ik wilde graag opstaan, maar dat lukte niet. Ineens sprak God: "Ga je bed uit en zalf je met olie", (beschreven in Jacobus 5: 14-15) (later moest ik denken aan het gedeelte uit de Bijbel, waarin Jezus tegen een zieke man zegt: "sta op en wandel," (Math: 9:5) Heel af en toe zalf ik mijzelf met olie, (uit Israël) maar alleen als God het zegt. Omdat ik geen lid meer ben van een kerk kan ik dus geen oudsten roepen, zoals de Bijbel dat voorschrijft. Maar schijnbaar kan het zo ook, want er gebeuren altijd geweldige dingen na die tijd.
Ik strompelde uit bed,omdat ik God wilde gehoorzamen, ook al stond ik te trillen op mijn benen van zwakte.Ik heb eerst het gedeelte uit Jacobus 5 gelezen, mijn zonden beleden, en mij daarna gezalfd met olie in de naam van de Vader-Zoon en de Heilige Geest.(soms vier ik daarbij ook nog wel eens het avondmaal in de vorm van brood en wijn, maar dat deed ik deze keer niet)
Terstond vertrok zich het wonder. God genas mij niet van mijn kanker, maar ik voelde de kracht en liefde van Zijn aanwezigheid op een wonderbare wijze.En kon ik (alles) weer doen wat ik normaal deed. Wat een ONVOORSTELBARE GENADE! Ik kon God alleen maar danken en moest huilen van dankbaarheid! Ik ben zeker niet genezen van mijn kanker, alhoewel ik geloof in de genezende kracht van het gebed.Vele klachten zijn gebleven, maar ik ben er zo langzamerhand wel van overtuigd geraakt dat God mijn ziekte gebruikt om te mogen getuigen van Hem!
Want regelmatig heb ik wel eens de vraag gesteld: "Ja, maar God, als U mij nou gezond maakt, dan kan ik toch nog veel meer voor U doen?" Dan kreeg ik steeds als antwoord: LAAT MIJN GENADE JOUW GENOEG ZIJN. Dat is Zijn uitspraak en daar moet ik het mee doen. (om het met de wereldse termen van de rijdende rechter te zeggen)
En wat (kerk)mensen, predikanten of theologen hier van vinden of denken, raakt me niet zo.Ik moet God meer gehoorzamen dan de mensen.Dit is gewoon niet uit te leggen, want ik begrijp het soms zelf ook allemaal niet, laat staan een ander. Wat wel uit te leggen valt is dit: Ik wil alleen maar God volgen en Hem gehoorzamen.Ik hoef geen antwoord op mijn waarom vragen, want die geeft Hij meestal niet.Gewoon op Hem blijven vertrouwen is voor mij het antwoord, ook al is en blijft dat soms erg zwaar.
Hoe het verder gaat weet ik niet, maar daar maak ik me ook niet zo druk over. Ik leef per dag en zie morgen wel weer! Carpe Diem! (deze woorden stonden op een prachtige sleutelhanger, die me werd toegestuurd op mijn verjaardag)Ik heb zelfs alweer even in mijn autootje rond kunnen tuffen......Onvoorstelbaar, want daar zag het zeker niet naar uit.
In zware tijden is het fijn dat mensen er voor me willen zijn. Drie dierbare vriendinnen deden de afgelopen week mijn boodschappen, want niemand kon vermoeden dat ik daar later zelf weer toe in staat zou zijn. (dankjewel dames!)
Maak u dan niet bezorgd tegen de dag van morgen, want de dag van morgen zal zijn eigen zorgen hebben.
Matteüs 6 vers 34.
Nog meer humor...
Vorige week plaatste het Nederlands Dagblad een stukje van mij onder de noemer: "Ik & mijn huis"
Met mensen die deze krant niet kennen of lezen, wil ik het stukje graag delen.
Warme Douche:
Ik werd in een autoshop zo keurig geholpen door een jonge knul, dat ik hem een complimentje gaf met de woorden: "Jij krijgt van mij de warme douche." Schijnbaar had hij nog nooit van het programma Radar gehoord, waarin een warme of koude douche wordt uitgedeeld.Keihard riep hij door de winkel naar zijn collega's: "Deze mevrouw wil met mij onder de warme douche!"
Mijn hele leven al maak ik van deze rare, maar leuke dingen mee.Ik kijk daar dan ook niet meer van op. Gelukkig heeft God mij gezegend met een groot gevoel voor humor, die juist in momenten van pijn en lijden soms erg goed uitkomen.
Humor is zo'n groot goed in het leven. Maar het lijkt wel of de lach van vele gezichten van mensen is verdwenen, want ik kom ze tegen of zie ze lopen: mensen met afgezakte schouders en ontevreden gezichten.
Ik vind ondanks alles, de slappe lach krijgen nog steeds heerlijk. En als er momenten zijn dat er niet zoveel te lachen valt, probeer ik dan maar te glimlachen. Want Jan Sjagerijn komt mijn deur zéker niet binnen!
Met mensen die deze krant niet kennen of lezen, wil ik het stukje graag delen.
Warme Douche:
Ik werd in een autoshop zo keurig geholpen door een jonge knul, dat ik hem een complimentje gaf met de woorden: "Jij krijgt van mij de warme douche." Schijnbaar had hij nog nooit van het programma Radar gehoord, waarin een warme of koude douche wordt uitgedeeld.Keihard riep hij door de winkel naar zijn collega's: "Deze mevrouw wil met mij onder de warme douche!"
Mijn hele leven al maak ik van deze rare, maar leuke dingen mee.Ik kijk daar dan ook niet meer van op. Gelukkig heeft God mij gezegend met een groot gevoel voor humor, die juist in momenten van pijn en lijden soms erg goed uitkomen.
Humor is zo'n groot goed in het leven. Maar het lijkt wel of de lach van vele gezichten van mensen is verdwenen, want ik kom ze tegen of zie ze lopen: mensen met afgezakte schouders en ontevreden gezichten.
Ik vind ondanks alles, de slappe lach krijgen nog steeds heerlijk. En als er momenten zijn dat er niet zoveel te lachen valt, probeer ik dan maar te glimlachen. Want Jan Sjagerijn komt mijn deur zéker niet binnen!
donderdag 17 november 2016
Lichte herstel...
Vandaag bemerk ik een lichte herstel. Heerlijk, om niet de hele dag meer in bed te hoeven doorbrengen. Even wat kleine dingen doen, die normaal heel gewoon zijn. Omdat mijn gevoel voor humor ondanks alles nog steeds functioneert even het volgende:
Ik zag al geruime tijd dat mijn diepvrieskistje nodig ontdooid moest worden.
Veel zin had ik er niet in,maar heb toch maar de bevroren spullen in een bak gelegd en de stekker eruit getrokken.Ik had er wat bakjes met kokend water ingezet, zodat het smeltproces wat sneller zou gaan.
Maar dat ging me niet snel genoeg, want de ingevroren spullen moesten er immers zo snel mogelijk weer in.
Ik kwam toen op het lumineus idee om mijn haarföhn er met volle sterkte op te zetten. Daar zat ik dus op een stoel, met mijn föhn in de hand te blazen.(ik moest er wel om denken dat deze niet nat werd werd natuurlijk). In zeer korte tijd was alles ontdooid en vielen de brokken ijs naar beneden.En in een mum van tijd was alles schoon.
Inwendig moest ik hier erg om lachen, want zie in gedachten maar eens een doodziek iemand zitten met een föhn in de hand.......om bovengenoemde reden. Voor mij is dat echte humor, hoe beroerd ik me ook voelde.
Ik zag al geruime tijd dat mijn diepvrieskistje nodig ontdooid moest worden.
Veel zin had ik er niet in,maar heb toch maar de bevroren spullen in een bak gelegd en de stekker eruit getrokken.Ik had er wat bakjes met kokend water ingezet, zodat het smeltproces wat sneller zou gaan.
Maar dat ging me niet snel genoeg, want de ingevroren spullen moesten er immers zo snel mogelijk weer in.
Ik kwam toen op het lumineus idee om mijn haarföhn er met volle sterkte op te zetten. Daar zat ik dus op een stoel, met mijn föhn in de hand te blazen.(ik moest er wel om denken dat deze niet nat werd werd natuurlijk). In zeer korte tijd was alles ontdooid en vielen de brokken ijs naar beneden.En in een mum van tijd was alles schoon.
Inwendig moest ik hier erg om lachen, want zie in gedachten maar eens een doodziek iemand zitten met een föhn in de hand.......om bovengenoemde reden. Voor mij is dat echte humor, hoe beroerd ik me ook voelde.
dinsdag 15 november 2016
Erg ziek....
Omdat het de laatste tijd al niet zo goed ging, zou ik gisteren mijn verjaardag in zeer kleine kring vieren. Helaas lukte dat ook niet. Maar de enorme lading post en mailtjes heeft me goed gedaan, en ook de ingesproken berichten op de telefoon. HARTELIJK DANK DAARVOOR !!!!!Mijn verjaardag in bed doorgebracht en ik lig nog steeds in bed. Af en toe kom ik er even uit om wat te eten.
Toch ervaar ik een enorme rust-vrede en blijdschap die alleen maar God kan geven. Wilt u voor mij (blijven) bidden? Want ik weet niet welke kant het op gaat.
Shalom
Frea
Toch ervaar ik een enorme rust-vrede en blijdschap die alleen maar God kan geven. Wilt u voor mij (blijven) bidden? Want ik weet niet welke kant het op gaat.
Shalom
Frea
Abonneren op:
Posts (Atom)